غروب نزدیک است

چه کرده ای در این مدت

آیا آماده سفر هستی

تا وقت باقی است حرکت کن

خودت برو تا نبرندت.

 

 

خسته ام ... خسته .... خسته ي خسته ...خسته ام از نوشتن از عشق ... از نوشتن از اين همه دروغ ...خسته از اين کلمات کودکانه ...از اين دلخوشي هاي بچه گانه ...خسته از اين سردرگمي .. خسته از فراموش کردن بودنم ..فراموش کردن هستي ام...وجودم...خسته از بازيهاي بچه گانه ... خسته از کشيدن منحني به شکل قلب و پرتاب تيري بسوي آن !خسته از دويدن ... براي رسيدن ... براي رسيدن به هيچ !خسته از شنيدن ناله هاي عاشقانه عاشقي در کنج تنهايي هايش ... خسته ام از اين اعتياد قلبم به عشق ... از اعتياد چشمانم به اشک ...خسته از باور دروغي به نام عشق ... خسته از اين قمار ... ازقمار دل ...قماري که آخرش چه برنده باشي و چه بازنده ... بازنده اي بيش نخواهي بود ... قماري که در پايانش بجاي عشق مشتي اسکناس چکشي رد و بدل مي شود که برنده باآن بر دل بازنده مي کوبد ... چکشي که فقط خرد مي کند ... و دست به دست منتقل ميشود ...خسته از جارو کردن خرده شيشه هاي دل ... خسته از بريده شدن دستم به دست اين خرده شيشه های مقدس ... خسته از مرهم گذاشتن بر اين زخم هاي کهنه ...خسته از شنيدن صداي در ... در دل ... که هر از گاه غريبه اي بر آن مي کوبد ... خسته از کاروانسراشدن دل .. و به زير سوال رفتن عشق !خسته ام ... خسته .... خسته ي خسته ام و شما دوست عزيز که اين مطلب را ميخونين از شما ملتمسانه خواهش مي کنم به او بگوئيد..... که اي عشق خيالي من و اي روياي محال من زندگي را بازي گرفتن نيست دنيا را به کام گرفتن نيست ديگران رادوست داشتن سخت نيست کسي را پيدا کردن سخت نيست دلش را بردن سخت نيست ولش کردن سخت نيستد لبري پيدا کردن سخت است وفاداري داشتن سخت است نگرش داشتن سخت است از دست دادنش سخت است غم يار خوردن سخت است و در آخر شبهاي بي تو را سحر کردن سخت است

سلام دوستان خوبید؟ چه خبر یه کم بیاین به ما سر بزنین ممنونتون میشم ای بابا خودم میدونم که چرت و پرت مینویسم اما بیاین بخونین و بخندین ......................................... کار ندارین؟ فعلاً خدا حافظ

كاش قلبم درد پنهاني نداشت 

 

  چهره ام هرگز پريشاني نداشت 

 

   برگهاي آخر تقويم عشق   

 

    حرفي از يك روز باراني نداشت

 

        كاش ميشد راه سخت عشق را  

 

      بي خطر پيمود و قرباني نداشت

 

كاش قلبم درد پنهاني نداشت 

 

  چهره ام هرگز پريشاني نداشت 

 

   برگهاي آخر تقويم عشق   

 

    حرفي از يك روز باراني نداشت

 

        كاش ميشد راه سخت عشق را  

 

      بي خطر پيمود و قرباني نداشت

 

سلام

ممنون که سر نمیزنین

من هم دیگه بیخیال شدم

............................

محرم هم اومد

عاشورا هم اومد و رفت

خیلی زود گذشت

هیچی نفهمیدم

...........................

عاشورا گذشت

حسین رفت وزینب ماند

زینبی با کوله باری از غمها

زینب و یک کاروان

کاروانی از اسرا

کاره وانی با اسیرانی مجروح

کودکانی با ای ر آبله

کودکانی با گوشهای اره

و زینب ماند و سر برادر

زن تنهای غروب عاشورا چه میکند؟

سخت داغی است داغ عشق

............................................

 

شرمگين است، فرات را مى‏گويم. آن روز همان‏طور جارى بود; در راهى كه دشمنان حسين‏عليه السلام انتخاب كرده بودند. فرات نمى‏خواست اين‏گونه جارى باشد. اما راه سعادت را بر او بسته بودند; راهى كه به كوچه‏هاى پر عطش شهادت ختم مى‏شد. فرات جارى بود; اما نه به سوى آنهايى كه خود مى‏خواست. فرات مى‏رفت; اما نه به آنجايى كه خود آرزو مى‏كرد.
فرات در اندوه خويش غوطه‏ور بود كه مردى را سوار بر اسب و مشك بر دوش ديد. مردى كه ساقى تشنه لب‏هاى كربلا بود. خروشى وجود فرات را فرا گرفت و عشق ساقى، رود را سرشار از مهر كرد. عباس دست‏ بر آب برد. دل فرات مثل سير و سركه مى‏جوشيد. انگار اقيانوسى قسمتى از وجودش را ارزانى فرات مى‏كرد. به او گفت: «تو دريايى كه از ديار نور مى‏آيى و من رودى كوچكم در برابر بزرگى‏ات.»
عباس مشتى از آب را برداشت; اما آن‏سو چشم‏هايى در انتظار بودند. از همه مهم‏تر مشك بود. كاسه دست عباس شكست و آب بر فرات جارى شد. او مشك را از ايثار پر كرد تا به سوى تشنه‏لبان روانه شود; اما...